"คู่มือทรราช" โดย ดร.วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ พิมพ์ครั้งแรกเดือนมิ.ย.2543

ได้แนะนำผู้ที่จะเป็นผู้นำทรราชด้วยบัญญัติ 10 ประการ ประกอบด้วย

1 ยึดธุรกิจผูกขาด 6 ประเภทหลัก อันได้แก่ สถาบันการเงิน ธุรกิจไฟฟ้า ธุรกิจน้ำมัน ธุรกิจโทรคมนาคม ธุรกิจขนส่ง ธุรกิจประปา

2 ยึดรัฐบาล กวาดต้อนซื้อ ส.ส. พยายามตั้งรัฐบาลพรรคเดียว ใช้เงินซื้อเสียง ซื้อ ส.ส. แล้วจึงมาหาเงินคืนทุนทีหลัง

3 ยึดองค์กรรัฐ เอาคนของตัวเองเข้าไปในตำแหน่งราชการและรัฐวิสาหกิจ พยายามเอาพวกทรราช เข้าไปเป็นผู้บัญชาการทหารที่สำคัญๆ ส่งคนเข้าไปในสื่อของรัฐ ทั้ง อสมทฯ และกรมประชาสัมพันธ์ ยึดหัวหาดคนในคณะกรรมการการเลือกตั้ง

4 ทำลายคู่แข่งทางการเมือง ใส่ร้ายป้ายสีคู่แข่งทุกครั้งผ่านสื่อของรัฐ

5 ทำลายคนดี คนดีเป็นอุปสรรคในการปล้นชาติ โกงประชาชน จึงต้องทำลายให้สิ้น พวกนี้มักมาในรูปนักต่อสู้ นักเคลื่อนไหว วิธีที่ใช้ได้ บ่อยคือสื่อของรัฐที่พูดฝ่ายเดียว ใส่ร้ายไปเรื่อยๆ จะให้ดีต้องซื้อสื่อด้วย

6 ทำลายภาคประชาชน วิธีทำลายต้องทำลาย 3 ชั้น ชั้นแรก คือการศึกษา ชั้นที่สอง องค์กร ชั้นที่สาม ข้อมูลข่าวสาร ประชาชนจะได้ไม่ต้องรู้เรื่อง หรือเกาะกลุ่มรวมตัวกันมากจนเกินไป

7 ขัดขวางการปฏิรูปการเมือง ทรราชจะมีความพึงพอใจมาก หากประชาชนทั่วไปมีความพึงพอใจได้เพียงแค่หย่อนบัตรเลือกตั้ง 4 ปีครั้งนึง จะได้โกงชาติโกงแผ่นดินได้อย่างไม่ต้องอายฟ้าอายดิน

8 สร้างภาพลักษณ์

9 สร้างเครือข่ายพันธมิตรทรราช นักธุรกิจใหญ่ ข้าราชการระดับสูง ผู้บริหารรัฐวิสาหกิจ นายทหารใหญ่ เจ้าพ่อมาเฟีย และสื่อสารมวลชนอาวุโส แต่เรื่องการสัมพันธ์กับสื่อเพื่อทำลายคนดีต้องระวังให้มาก เพราะมีสื่อปากเสียบางประเภทชอบคาบข่าวลับของเครือข่ายไปปูดข้างนอกจนเสียงาน แต่เจ้าพ่อมาเฟียในเครือข่ายคงพอช่วยคุมประพฤติได้บ้าง

10 บริหารองค์กรทรราชให้เป็นสังคมทรราช ต้องกระจายจัดสรรให้พรรคพวกได้คอร์รัปชั่น คอยเชือดไก่ให้ลิงดู เสียสมุนส่วนน้อยรักษาส่วนใหญ่ สร้างความแตกแยกในหมู่ทรราช จะได้ไม่รวมตัวกันโค่นหัวหน้าทรราชได้

สัดเอ๊ย...เหี้ยแม๊วแม่งล่อหมดทุกข้อเลยว่ะ